Mürvet Aksoy Röportajı - Revizyon geçmişi

Mehmet.Gurbuz 11.47, 8 Temmuz 2021 tarihinde

2021-07-08T11:47:58Z

Mehmet.Gurbuz 08.02, 5 Mayıs 2021 tarihinde

2021-05-05T08:02:47Z

Admin 13.51, 21 Aralık 2020 tarihinde

2020-12-21T13:51:08Z

Admin 14.12, 15 Aralık 2020 tarihinde

2020-12-15T14:12:37Z

Admin 10.26, 14 Aralık 2020 tarihinde

2020-12-14T10:26:24Z

Admin 09.43, 3 Aralık 2020 tarihinde

2020-12-03T09:43:35Z

Admin: "Çankaya Hastanesi’nin ameliyathane başhemşiresiydim. Tam gün yasası çıkınca orası kapandı. Aysun Hanım’ın isteği üzerine toplu olarak 1981 y..." içeriğiyle yeni sayfa oluşturdu

2020-12-03T09:43:14Z

"Çankaya Hastanesi’nin ameliyathane başhemşiresiydim. Tam gün yasası çıkınca orası kapandı. Aysun Hanım’ın isteği üzerine toplu olarak 1981 y..." içeriğiyle yeni sayfa oluşturdu

Yeni sayfa

Çankaya Hastanesi’nin ameliyathane başhemşiresiydim. Tam gün yasası çıkınca orası kapandı. Aysun Hanım’ın isteği üzerine toplu olarak 1981 yılında bu hastaneye geldik. Bu hastane o zaman Paris Caddesi’ndeydi. Aysun Hanım çok çalışkan, mesleğini çok seven bir kadındı. Çok iyi bir anestezistti. Özellikle bebekleri çok güzel uyuturdu. Ben ameliyathane hemşiresi olduğum için yardım ederdik. Bebekleri uyutacak kendine ait bir kutusu vardı ona öyle sahip çıkardı ki mücevher kutusundan daha kıymetliydi.

Bir gün bana dedi ki Mürvet ben bu hastaneye yoğun bakım kuracağım. Ben biraz durakladım yoğun bakım nasıl kurulur diye. Kısa bir zamanda oraya yoğun bakım yaptı, baştan aşağıya değiştirdi oraları güzel bir hastane oldu. Doktorluğunun yanında inşaatı da çok severdi. Önce Bahçelievler’deki kendi evi restore etti. Arkasından Beysukent’te bir ev yaptı kendine. Burada doktorlar grubunun birleştiği apartman yaptılar. Sonra o apartmanı Paris Caddesi’ndeki hastaneye kattılar, derken bu güzel hastaneyi yaptılar. Bana karşı arkadaş gibiydi. Ben de kendisini çok severdim. Hastalığı büyük talihsizlik oldu.

Ahmet Küçükel’i de çok severim çok sayarım ve korkardım ondan. Bana hiçbir zaman bir şey yapmadı ama gördüğüm zaman yolumu değiştirirdim.
Bu güzel hastaneyi armağan ettiler Türkiye’ye şehrin merkezinde tam teşekküllü, en iyi elemanların bulunduğu, hastaların kısa zamanda ulaşabildiği büyük varlık. Nur içinde yatsınlar. Dedim ki siz bu hastaneyi nasıl yaptınız dedi ki Amerika uzay harcamalarına çok para harcadı. Bizde ondan faydalanarak her şeyimizi aldık. İnanamıyorduk bu hastaneyi nasıl kurmuş bu kadın diyorduk.

Aysun Hanım çok iyilik yapardı bilhassa da elemanlarına. Evlenene, ev alana, bebeği olana ve ölüm olaylarında mutlaka el koyardı.
Çocuklarını çok güzel yetiştirdi arkadaş gibiydi onlarla.

Bir gün ameliyathanede onun mücevher kutusu gibi sakladığı kutusunda oradan bir şey kaybolmuştu. O zaman bize çok kızmıştı. Özellikle bebekleri uyutmak için kullanılan aletler çok küçük boydadır. Onları iyi muhafaza etmek lazımdır. Onlardan biri kaybolunca çok kızmıştı bize.
Ben hep yarı zamanlı çalıştım 2017 yılına kadar çalıştım.

Gece acil vakaları olunca gelirdim. O zamanlar iki tane hemşire vardı. Paris Caddesi’ndeki hastanede ben de yedekleriydim.
Onları hiç unutamıyorum.

← Önceki hâli		11.47, 8 Temmuz 2021 tarihindeki hâli
1. satır:		1. satır:
−	[[Dosya:Personel murvet aksoy 2.jpg\|~~200px~~\|küçükresim\|sol\|Mürvet Aksoy]]	+	[[Dosya:Personel murvet aksoy 2.jpg\|100px\|küçükresim\|sol\|Mürvet Aksoy]]
	''Mürvet Aksoy – Hemşire -05.03.2020''		''Mürvet Aksoy – Hemşire -05.03.2020''

@@ 2. satır: / 2. satır: @@
 ''Mürvet Aksoy – Hemşire -05.03.2020''
-Çankaya Hastanesi’nin ameliyathane başhemşiresiydim. Tam gün yasası çıkınca orası kapandı. Aysun Hanım’ın isteği üzerine toplu olarak 1981 yılında bu hastaneye geldik. Bu hastane o zaman Paris Caddesi’ndeydi. Aysun Hanım çok çalışkan, mesleğini çok seven bir kadındı. Çok iyi bir anestezistti. Özellikle bebekleri çok güzel uyuturdu. Ben ameliyathane hemşiresi olduğum için yardım ederdik. Bebekleri uyutacak kendine ait bir kutusu vardı ona öyle sahip çıkardı ki mücevher kutusundan daha kıymetliydi.
+'''“Onları hiç unutamıyorum”'''
-Bir gün bana dedi ki Mürvet ben bu hastaneye yoğun bakım kuracağım. Ben biraz durakladım yoğun bakım nasıl kurulur diye. Kısa bir zamanda oraya yoğun bakım yaptı, baştan aşağıya değiştirdi oraları güzel bir hastane oldu. Doktorluğunun yanında inşaatı da çok severdi. Önce Bahçelievler’deki kendi evi restore etti. Arkasından Beysukent’te bir ev yaptı kendine. Burada doktorlar grubunun birleştiği apartman yaptılar. Sonra o apartmanı Paris Caddesi’ndeki hastaneye kattılar, derken bu güzel hastaneyi yaptılar. Bana karşı arkadaş gibiydi. Ben de kendisini çok severdim. Hastalığı büyük talihsizlik oldu.
+Mürvet Aksoy, “Onları hiç unutamıyorum.” sözleriyle bitiriyor röportajımızı…ve bu sözlerinden anlaşılıyor, Dr. Aysun Küçükel ve Dr. Ahmet Küçükel’e olan özlemi.
-[[Ahmet Küçükel]]’i de çok severim çok sayarım ve korkardım ondan. Bana hiçbir zaman bir şey yapmadı ama gördüğüm zaman yolumu değiştirirdim.
+'''1-Kendinizi tanıtabilir misiniz? Güven Sağlık Grubunda çalışmaya ne zaman ve nasıl başladınız? (İşe giriş hikayenizi kısaca anlatabilir misiniz?)'''
-Aysun Hanım çok iyilik yapardı bilhassa da elemanlarına. Evlenene, ev alana, bebeği olana ve ölüm olaylarında mutlaka el koyardı.
+Ben Mürvet Aksoy. Çankaya Hastanesinde, ameliyathane başhemşiresiydim. Tam gün yasasının çıkmasıyla Çankaya Hastanesi kapandı. Biz de, Aysun Hanım’ın isteği üzerine, toplu olarak 1981 yılında Güven Hastanesinde çalışmaya başladık. Güven Hastanesi o zamanlar Paris Caddesi’ndeydi.
-Bir gün ameliyathanede onun mücevher kutusu gibi sakladığı kutusunda oradan bir şey kaybolmuştu. O zaman bize çok kızmıştı. Özellikle bebekleri uyutmak için kullanılan aletler çok küçük boydadır. Onları iyi muhafaza etmek lazımdır. Onlardan biri kaybolunca çok kızmıştı bize.
+'''2-Güven Sağlık Grubunda çalıştığınız süre boyunca hangi görevlerde bulundunuz?'''
-Ben hep yarı zamanlı çalıştım 2017 yılına kadar çalıştım.
 Onları hiç unutamıyorum.

← Önceki hâli		14.12, 15 Aralık 2020 tarihindeki hâli
1. satır:		1. satır:
		+	[[Dosya:Personel murvet aksoy 2.jpg\|200px\|küçükresim\|sol\|Mürvet Aksoy]]
	''Mürvet Aksoy – Hemşire -05.03.2020''		''Mürvet Aksoy – Hemşire -05.03.2020''

← Önceki hâli		10.26, 14 Aralık 2020 tarihindeki hâli
1. satır:		1. satır:
−	''~~MÜRVET AKSOY~~ – ~~HEMŞİRE TARİH:~~05.03.2020''	+	''Mürvet Aksoy – Hemşire -05.03.2020''

	Çankaya Hastanesi’nin ameliyathane başhemşiresiydim. Tam gün yasası çıkınca orası kapandı. Aysun Hanım’ın isteği üzerine toplu olarak 1981 yılında bu hastaneye geldik. Bu hastane o zaman Paris Caddesi’ndeydi. Aysun Hanım çok çalışkan, mesleğini çok seven bir kadındı. Çok iyi bir anestezistti. Özellikle bebekleri çok güzel uyuturdu. Ben ameliyathane hemşiresi olduğum için yardım ederdik. Bebekleri uyutacak kendine ait bir kutusu vardı ona öyle sahip çıkardı ki mücevher kutusundan daha kıymetliydi.		Çankaya Hastanesi’nin ameliyathane başhemşiresiydim. Tam gün yasası çıkınca orası kapandı. Aysun Hanım’ın isteği üzerine toplu olarak 1981 yılında bu hastaneye geldik. Bu hastane o zaman Paris Caddesi’ndeydi. Aysun Hanım çok çalışkan, mesleğini çok seven bir kadındı. Çok iyi bir anestezistti. Özellikle bebekleri çok güzel uyuturdu. Ben ameliyathane hemşiresi olduğum için yardım ederdik. Bebekleri uyutacak kendine ait bir kutusu vardı ona öyle sahip çıkardı ki mücevher kutusundan daha kıymetliydi.

← Önceki hâli		09.43, 3 Aralık 2020 tarihindeki hâli
1. satır:		1. satır:
		+	''MÜRVET AKSOY – HEMŞİRE TARİH:05.03.2020''
		+
	Çankaya Hastanesi’nin ameliyathane başhemşiresiydim. Tam gün yasası çıkınca orası kapandı. Aysun Hanım’ın isteği üzerine toplu olarak 1981 yılında bu hastaneye geldik. Bu hastane o zaman Paris Caddesi’ndeydi. Aysun Hanım çok çalışkan, mesleğini çok seven bir kadındı. Çok iyi bir anestezistti. Özellikle bebekleri çok güzel uyuturdu. Ben ameliyathane hemşiresi olduğum için yardım ederdik. Bebekleri uyutacak kendine ait bir kutusu vardı ona öyle sahip çıkardı ki mücevher kutusundan daha kıymetliydi.		Çankaya Hastanesi’nin ameliyathane başhemşiresiydim. Tam gün yasası çıkınca orası kapandı. Aysun Hanım’ın isteği üzerine toplu olarak 1981 yılında bu hastaneye geldik. Bu hastane o zaman Paris Caddesi’ndeydi. Aysun Hanım çok çalışkan, mesleğini çok seven bir kadındı. Çok iyi bir anestezistti. Özellikle bebekleri çok güzel uyuturdu. Ben ameliyathane hemşiresi olduğum için yardım ederdik. Bebekleri uyutacak kendine ait bir kutusu vardı ona öyle sahip çıkardı ki mücevher kutusundan daha kıymetliydi.

@@ 6. satır: / 6. satır: @@
 Bir gün bana dedi ki Mürvet ben bu hastaneye yoğun bakım kuracağım. Ben biraz durakladım yoğun bakım nasıl kurulur diye. Kısa bir zamanda oraya yoğun bakım yaptı, baştan aşağıya değiştirdi oraları güzel bir hastane oldu. Doktorluğunun yanında inşaatı da çok severdi. Önce Bahçelievler’deki kendi evi restore etti. Arkasından Beysukent’te bir ev yaptı kendine. Burada doktorlar grubunun birleştiği apartman yaptılar. Sonra o apartmanı Paris Caddesi’ndeki hastaneye kattılar, derken bu güzel hastaneyi yaptılar. Bana karşı arkadaş gibiydi. Ben de kendisini çok severdim. Hastalığı büyük talihsizlik oldu.
-Ahmet Küçükel’i de çok severim çok sayarım ve korkardım ondan. Bana hiçbir zaman bir şey yapmadı ama gördüğüm zaman yolumu değiştirirdim.
+[[Ahmet Küçükel]]’i de çok severim çok sayarım ve korkardım ondan. Bana hiçbir zaman bir şey yapmadı ama gördüğüm zaman yolumu değiştirirdim.
 Bu güzel hastaneyi armağan ettiler Türkiye’ye şehrin merkezinde tam teşekküllü, en iyi elemanların bulunduğu, hastaların kısa zamanda ulaşabildiği büyük varlık. Nur içinde yatsınlar. Dedim ki siz bu hastaneyi nasıl yaptınız dedi ki Amerika uzay harcamalarına çok para harcadı. Bizde ondan faydalanarak her şeyimizi aldık. İnanamıyorduk bu hastaneyi nasıl kurmuş bu kadın diyorduk.