Neşe Demirbaş Röportajı - Revizyon geçmişi

Mehmet.Gurbuz 07.27, 5 Mayıs 2021 tarihinde

2021-05-05T07:27:09Z

Mehmet.Gurbuz 06.13, 12 Mart 2021 tarihinde

2021-03-12T06:13:50Z

Admin 13.47, 21 Aralık 2020 tarihinde

2020-12-21T13:47:39Z

Admin 09.28, 3 Aralık 2020 tarihinde

2020-12-03T09:28:47Z

Admin: "İsmim Neşe, hemşire olarak görev yapıyorum. Güven Hastanesi’ne 2002 yılında başladım. Kısa bir süre kadın doğum servisinde çalıştım. Daha..." içeriğiyle yeni sayfa oluşturdu

2020-12-03T09:28:07Z

"İsmim Neşe, hemşire olarak görev yapıyorum. Güven Hastanesi’ne 2002 yılında başladım. Kısa bir süre kadın doğum servisinde çalıştım. Daha..." içeriğiyle yeni sayfa oluşturdu

Yeni sayfa

İsmim Neşe, hemşire olarak görev yapıyorum. Güven Hastanesi’ne 2002 yılında başladım. Kısa bir süre kadın doğum servisinde çalıştım. Daha sonra da poliklinikte çalıştım. Sonrasında poliklinikte sorumlu olarak görevime devam ettim. Yaklaşık 18 senedir Güven Hastanesi’ndeyim.
Aysun Hocam ve Ahmet Hocam ile bir süre çakışma fırsatım oldu. B Blok olduğu zaman orada çalışan arkadaşlarım kadar birebir ve uzun çalışmak kısmet olmadı maalesef. Ufak tefek çalışma fırsatım oldu yine de kendimi şanslı hissediyorum.

İlk malzeme yönetimi sistemi kurulurken, bende eğitimi alan uygulayıcılardan biriydim. Aysun Hocam tüm süreçlere hakim olurdu, bilirdi. Kim ne yapıyor, nasıl yapıyor onları hep takip ederdi, öğrenmek isterdi. Onlarla ilgili geri bildirimler alırdı. Bir gün poliklinikte telefon çaldı, dediler ki Aysun Hoca seni istiyor. Tabii bende bir heyecan oluştu. Ne oldu acaba, ne soracak, sorduğu soruya cevap verebilecek miyim diye. Açtım telefonu buyurun hocam dedim. Neşe kızım çocuk bölümünde bir solüsyon var, biz onların giriş çıkışlarını nasıl takip ediyoruz dedi. Bilmediğim yerden bir soru geldi. Hocam girişlerini biliyorum şu şekilde oluyor ama çıkışlarını çok net bilemiyorum ama müsaade ederseniz öğrenir size bildiririm dedim. Tamam kızım, sen araştır bana bilgi ver dedi ve telefonu kapattı. Ben can havliyle gittim bölümle konuşup sorunun cevabını öğrendim. Aradım Aysun Hanım’ı müsaade ederseniz bilgi vermek istiyorum dedim. Tamam, aferin sana, teşekkür ederim böyle takip etmeye devam edin dedi.

Bir patron olarak, bir Başhekim olarak, bir hastane sahibi olarak bu kadar anlayışla süreci yeni öğrenen bir kişi olarak bir takım şeyler soruyor ve öğrenmek istiyor. Ve de motive ederek, kendimi çok değerli hissettim. Bilmediğim için kızmadı, ya da geri dönüş yaptığım için teşekkür etti. Böyle devam edin dedi, o çok motivasyon sağladı bana. O zaman ne tavrım olsa iletebileceğimi, paylaşabileceğimi hissettim ve gerçekten heyecanlı ve öğretici bir süreçti benim için. Bu olaydan sonrasında bir iş yapıyorsam, o işin öncesi, sonrası nasıl oluyor, nasıl devam ediyor. Bunları hep gözden geçirmeyi bilgi sahibi olmayı çünkü sadece sizin süreciniz değil, hepsi bir bütün öyle bakmayı bana tecrübe kattı onun için şanslıyım.

Yine bir gün malzeme yönetimi ile ilgili her şey sisteme geçirilmiş. Fakat yolunda gitmeyen bir şeyler var. En üst katta toplantı salonuna tüm bölüm sorumlularını Aysun Hoca çağırmış. Herkesi teker teker dinledi, herkes sıkıntılarını çok rahat ifade edebildi. Herkesin süreçlerini çok iyi bilir ve hakim olurdu. Rahatça zorluk sıkıntı yaşadığınızda danışabileceğiniz veya çözüm önerisi sunabileceğiniz, önerileri dikkate alan biriydi. Herkesin her söylediğine değer ve önem verirdi.

Flaster kullanımını Aysun Hoca’dan öğrendim. Çok yokluk zamanlarında çalışmışlar, bizim nesil öyle bir dönemde çalışmadı bu bir şans ama onlar çok yokluk zamanında çalışmışlar onun için her şeyin kıymetini bilen ve olması gerektiği kadar yerinde ve zamanında tıbbi malzemeleri sahip çıkılarak, koruyarak, dikkat edilerek kullanılması gerektiğini söylerdi. Bunlardan biri de flasterdir. O zamanlar ipek alerji yapmayan flasterler her yerde yoktu. Mesela bizim arkadaşlarımız bunları bir kâğıt asmak için bant yerine kullanabiliyorlar. Bizler hastaların ameliyattan sonraki pansumanlarını kapatmak için, serum takıldığında ellerinin üzerine flasterleri bulamazlarken biz bulabiliyoruz. Bir tanıdığım başka bir hastanede yattı, orada hastalara o flasterlerden bulamıyorlardı ve daha basit daha hasta cildi için uygun olmayan alerji yapmayan özel olmayan flasterler kullandıklarını ve buna bağlı olarak hastaların ciltlerinde yaralar oluştuğunu görmüştüm. Biz şanslıyız, elimizde o malzeme var hem hastalarımız için hem de kurum için faydalı bir durumdu. Gerçekten malzemeyi yerinde ve zamanında gerektiği kdar kullanımı sağlayan o bakış açısında olan personel olması bence güzel. Bu olayı hiç unutmam eminim pek çok kişinin de hafızasındadır.

Ahmet Hoca da çok titizdi. Her şey tam yerinde olsun düzeninde olsun. Bir gün Ahmet Hoca sık sık hasta ziyaretine çıktığı zaman o yerlerin parlaması lazım. En ufak bir şey yere dökülmüş veya leke gösteren herhangi bir şey olmaması lazım. Ahmet Hoca geçerken hemen kontrol ederdik. Çünkü hemen kafayı uzatır bakardı, biz anlardık ki orada sorun var.

Aysun Hoca daha anaç daha şefkatli daha koruyup kollayan bir yapısı vardı. Ahmet Hoca biraz daha otorite biraz daha resmi bir figür çiziyordu ama hemşirelik haftası kutlaması yapmıştık, orada yaptığımız faaliyetler, işler bölümler ve süreçleri sosyal organizasyonlar, oyunlar falan yaptık. Dedi ki hepinizle gurur duyuyorum. Siz ne kadar güzel şeyler yapıyorsunuz. Ve hep üniversite hayali vardı, siz kendi öğrencilerinizi yetiştirin, siz bu işi çok iyi yapıyorsunuz. Bunu sizden sonrakilere okulda aktarın derdi.

@@ 2. satır: / 2. satır: @@
 ''Neşe Demirbaş Hemşire''
-İsmim Neşe, hemşire olarak görev yapıyorum. [[Güven Hastanesi]]’ne 2002 yılında başladım. Kısa bir süre kadın doğum servisinde çalıştım. Daha sonra da poliklinikte çalıştım. Sonrasında poliklinikte sorumlu olarak görevime devam ettim. Yaklaşık 18 senedir [[Güven Hastanesi]]’ndeyim.
+'''“Birçok şeyi onlardan öğrendiğim için kendimi oldukça şanslı hissediyorum”'''
-İlk malzeme yönetimi sistemi kurulurken, bende eğitimi alan uygulayıcılardan biriydim.  Aysun Hocam tüm süreçlere hakim olurdu, bilirdi. Kim ne yapıyor, nasıl yapıyor onları hep takip ederdi, öğrenmek isterdi. Onlarla ilgili geri bildirimler alırdı. Bir gün poliklinikte telefon çaldı, dediler ki Aysun Hoca seni istiyor. Tabii bende bir heyecan oluştu. Ne oldu acaba, ne soracak, sorduğu soruya cevap verebilecek miyim diye. Açtım telefonu buyurun hocam dedim. Neşe kızım çocuk bölümünde bir solüsyon var, biz onların giriş çıkışlarını nasıl takip ediyoruz dedi. Bilmediğim yerden bir soru geldi. Hocam girişlerini biliyorum şu şekilde oluyor ama çıkışlarını çok net bilemiyorum ama müsaade ederseniz öğrenir size bildiririm dedim. Tamam kızım,  sen araştır bana bilgi ver dedi ve telefonu kapattı. Ben can havliyle gittim bölümle konuşup sorunun cevabını öğrendim. Aradım Aysun Hanım’ı müsaade ederseniz bilgi vermek istiyorum dedim. Tamam, aferin sana, teşekkür ederim böyle takip etmeye devam edin dedi.
+Neşe Demirbaş, Dr. Aysun Küçükel ve Dr. Ahmet Küçükel’i daima yol göstericisi olarak gördü. Onlardan öğrendiklerini, mesleki becerisiyle bir araya getirerek verilen görevleri layıkıyla üstlendi. 2002 yılından bu yana Güven Hastanesinde çalışan Neşe Demirbaştan; Güven’i dinledik.
-Bir patron olarak, bir Başhekim olarak, bir hastane sahibi olarak bu kadar anlayışla süreci yeni öğrenen bir kişi olarak bir takım şeyler soruyor ve öğrenmek istiyor. Ve de motive ederek, kendimi çok değerli hissettim.  Bilmediğim için kızmadı, ya da geri dönüş yaptığım için teşekkür etti. Böyle devam edin dedi, o çok motivasyon sağladı bana. O zaman ne tavrım olsa iletebileceğimi, paylaşabileceğimi hissettim ve gerçekten heyecanlı ve öğretici bir süreçti benim için. Bu olaydan sonrasında bir iş yapıyorsam, o işin öncesi, sonrası nasıl oluyor, nasıl devam ediyor.  Bunları hep gözden geçirmeyi bilgi sahibi olmayı çünkü sadece sizin süreciniz değil, hepsi bir bütün öyle bakmayı bana tecrübe kattı onun için şanslıyım.
+'''1- Kendinizi tanıtabilir misiniz? Güven Sağlık Grubunda çalışmaya nasıl ve ne zaman başladınız?'''
-Yine bir gün malzeme yönetimi ile ilgili her şey sisteme geçirilmiş. Fakat yolunda gitmeyen bir şeyler var. En üst katta toplantı salonuna tüm bölüm sorumlularını Aysun Hoca çağırmış. Herkesi teker teker dinledi, herkes sıkıntılarını çok rahat ifade edebildi. Herkesin süreçlerini çok iyi bilir ve hakim olurdu. Rahatça zorluk sıkıntı yaşadığınızda danışabileceğiniz veya çözüm önerisi sunabileceğiniz, önerileri dikkate alan biriydi. Herkesin her söylediğine değer ve önem verirdi.
+Ben Neşe Demirbaş. 2002 yılında, Güven Hastanesinde hemşire olarak çalışmaya başladım. Kısa bir süre kadın doğum servisinde sonrasında ise poliklinikte çalıştım ve akabinde  poliklinikte sorumlu olarak görevime devam ettim. Yaklaşık 18 senedir Güven Hastanesinde çalışmaktayım.
-Flaster kullanımını Aysun Hoca’dan öğrendim. Çok yokluk zamanlarında çalışmışlar, bizim nesil öyle bir dönemde çalışmadı bu bir şans ama onlar çok yokluk zamanında çalışmışlar onun için her şeyin kıymetini bilen ve olması gerektiği kadar yerinde ve zamanında tıbbi malzemeleri sahip çıkılarak, koruyarak, dikkat edilerek kullanılması gerektiğini söylerdi. Bunlardan biri de flasterdir. O zamanlar ipek alerji yapmayan flasterler her yerde yoktu. Mesela bizim arkadaşlarımız bunları bir kâğıt asmak için bant yerine kullanabiliyorlar. Bizler hastaların ameliyattan sonraki pansumanlarını kapatmak için, serum takıldığında ellerinin üzerine flasterleri bulamazlarken biz bulabiliyoruz. Bir tanıdığım başka bir hastanede yattı, orada hastalara o flasterlerden bulamıyorlardı ve daha basit daha hasta cildi için uygun olmayan alerji yapmayan özel olmayan flasterler kullandıklarını ve buna bağlı olarak hastaların ciltlerinde yaralar oluştuğunu görmüştüm. Biz şanslıyız, elimizde o malzeme var hem hastalarımız için hem de kurum için faydalı bir durumdu. Gerçekten malzemeyi yerinde ve zamanında gerektiği kdar kullanımı sağlayan o bakış açısında olan personel olması bence güzel. Bu olayı hiç unutmam eminim pek çok kişinin de hafızasındadır.
+'''2-Güven Sağlık Grubunda unutamadığınız bir mesleki anınızı kısaca paylaşabilir misiniz?'''
-Ahmet Hoca da çok titizdi. Her şey tam yerinde olsun düzeninde olsun. Bir gün Ahmet Hoca sık sık hasta ziyaretine çıktığı zaman o yerlerin parlaması lazım. En ufak bir şey yere dökülmüş veya leke gösteren herhangi bir şey olmaması lazım.  Ahmet Hoca geçerken hemen kontrol ederdik. Çünkü hemen kafayı uzatır bakardı, biz anlardık ki orada sorun var.
+Aysun Hocalar, imkanların çok kısıtlı olduğu zamanlarda çalışmışlar. Bizim nesil öyle bir dönemde çalışmadı. Bu nedenle Aysun Hoca, her şeyin kıymetini bilirdi. Tıbbi malzemelerin ihtiyaç duyulduğu kadar, yerinde, zamanında ve dikkat edilerek kullanılması gerektiğini söylerdi. Bunlardan biri de flasterdi. Ben, flaster kullanımını Aysun Hoca’dan öğrendim. O zamanlar ipek ve alerji yapmayan flasterler her yerde yoktu. Mesela arkadaşlarımız, bunları kâğıt yapıştırmak için bant yerine kullanabiliyorlardı. Diğer hemşireler, hastaların ameliyattan sonraki pansumanlarını kapatmak için flasterleri bulamazlarken biz bulabiliyorduk. Bir tanıdığım başka bir hastanede yatmıştı ve o hastanede hasta cildi için uygun olmayan, alerji yapan flasterler kullandıklarını ve buna bağlı olarak hastaların ciltlerinde yaralar oluştuğunu görmüştüm. Biz şanslıydık elimizde özel flasterler ve başka özel malzemeler vardı. Hem hastalarımız için hem de kurum için faydalı bir durumdu. Malzemeyi yerinde ve zamanında gerektiği kadar kullanması bilen personelin olması gerçekten çok önemli.
-Aysun Hoca daha anaç daha şefkatli daha koruyup kollayan bir yapısı vardı. Ahmet Hoca biraz daha otorite biraz daha resmi bir figür çiziyordu ama hemşirelik haftası kutlaması yapmıştık, orada yaptığımız faaliyetler, işler bölümler ve süreçleri sosyal organizasyonlar, oyunlar falan yaptık. Dedi ki hepinizle gurur duyuyorum. Siz ne kadar güzel şeyler yapıyorsunuz. Ve hep üniversite hayali vardı, siz kendi öğrencilerinizi yetiştirin, siz bu işi çok iyi yapıyorsunuz. Bunu sizden sonrakilere okulda aktarın derdi.
+Malzeme yönetimi sistemi yeni kurulurken, ben de eğitimi alan uygulayıcılardan biriydim.  Aysun Hoca da tüm süreçlere hakimdi. Kimin ne yaptığını ve nasıl yaptığını her zaman takip eder, öğrenmek isterdi. Onlarla ilgili geri bildirimler alırdı. Bir gün poliklinikte telefon çaldı, dediler ki, “Aysun Hoca seni istiyor.” Tabii ben çok heyecanlandım. “Ne oldu acaba, ne soracak, sorduğu soruya cevap verebilecek miyim?” diye endişelendim. Telefonu açtım ve “Buyurun hocam” dedim. “Neşe kızım, çocuk bölümünde bir solüsyon var. Onların giriş çıkışlarını nasıl takip ediyoruz?” dedi. Soru, bilmediğim bir yerden gelmişti. “Hocam girişlerini biliyorum şu şekilde oluyor ama çıkışlarını çok net bilemiyorum. Müsaade ederseniz öğrenir size bildiririm.” dedim. O da, “Tamam kızım, sen araştır bana bilgi ver.” dedi ve telefonu kapattı. Ben can havliyle gittim, bölümle konuşup sorunun cevabını öğrendim. Aysun Hanım’ı aradım ve “Müsaade ederseniz bilgi vermek istiyorum.” dedim. Aysun Hanım da “Aferin sana, teşekkür ederim. Böyle takip etmeye devam edin.” dedi.  Bir patron, bir başhekim ve bir hastane sahibi olarak böyle bir anlayışla süreci takip ediyor, yeni öğrenen birine birtakım şeyler soruyor ve de motive ediyordu. O gün kendimi çok değerli hissettim.  Bilmediğim için kızmadı ve geri dönüş yaptığım için teşekkür etti. Bu olay bana çok motivasyon sağladı. Ne olursa olsun Aysun Hoca’ya iletebileceğimi, onunla paylaşabileceğimi hissettim. Benim için gerçekten heyecanlı ve öğretici bir süreçti.  Aysun Hoca ile yaşadığım bu anıdan sonra, bir işin tüm süreçlerini takip öğrenmeyi ve takip etmeyi görev edindim. Bu süreci sadece sizin süreciniz değil. Yeri geldiğinde başka bir yetkiliyi ya da çalışanı işle ilgili bilgilendirmeniz gerekebilir. Bu yüzden işin her aşamasından haberdar olmak gerekli. Aysun Hoca’m olaya bu açıdan bakmayı öğretti. Bu yüzden kendimi çok şanslı hissediyorum.

← Önceki hâli		06.13, 12 Mart 2021 tarihindeki hâli
1. satır:		1. satır:
		+	[[Dosya:NEŞE DEMİRTAŞ.jpg\|200px\|küçükresim\|sol\|Neşe Demirbaş]]
	''Neşe Demirbaş Hemşire''		''Neşe Demirbaş Hemşire''

@@ 1. satır: / 1. satır: @@
 ''Neşe Demirbaş Hemşire''
-İsmim Neşe, hemşire olarak görev yapıyorum. Güven Hastanesi’ne 2002 yılında başladım. Kısa bir süre kadın doğum servisinde çalıştım. Daha sonra da poliklinikte çalıştım. Sonrasında poliklinikte sorumlu olarak görevime devam ettim. Yaklaşık 18 senedir Güven Hastanesi’ndeyim.
+İsmim Neşe, hemşire olarak görev yapıyorum. [[Güven Hastanesi]]’ne 2002 yılında başladım. Kısa bir süre kadın doğum servisinde çalıştım. Daha sonra da poliklinikte çalıştım. Sonrasında poliklinikte sorumlu olarak görevime devam ettim. Yaklaşık 18 senedir [[Güven Hastanesi]]’ndeyim.
 Aysun Hocam ve Ahmet Hocam ile bir süre çakışma fırsatım oldu. B Blok olduğu zaman orada çalışan arkadaşlarım kadar birebir ve uzun çalışmak kısmet olmadı maalesef. Ufak tefek çalışma fırsatım oldu yine de kendimi şanslı hissediyorum.

← Önceki hâli		09.28, 3 Aralık 2020 tarihindeki hâli
1. satır:		1. satır:
		+	''Neşe Demirbaş Hemşire''
		+
	İsmim Neşe, hemşire olarak görev yapıyorum. Güven Hastanesi’ne 2002 yılında başladım. Kısa bir süre kadın doğum servisinde çalıştım. Daha sonra da poliklinikte çalıştım. Sonrasında poliklinikte sorumlu olarak görevime devam ettim. Yaklaşık 18 senedir Güven Hastanesi’ndeyim.		İsmim Neşe, hemşire olarak görev yapıyorum. Güven Hastanesi’ne 2002 yılında başladım. Kısa bir süre kadın doğum servisinde çalıştım. Daha sonra da poliklinikte çalıştım. Sonrasında poliklinikte sorumlu olarak görevime devam ettim. Yaklaşık 18 senedir Güven Hastanesi’ndeyim.
	Aysun Hocam ve Ahmet Hocam ile bir süre çakışma fırsatım oldu. B Blok olduğu zaman orada çalışan arkadaşlarım kadar birebir ve uzun çalışmak kısmet olmadı maalesef. Ufak tefek çalışma fırsatım oldu yine de kendimi şanslı hissediyorum.		Aysun Hocam ve Ahmet Hocam ile bir süre çakışma fırsatım oldu. B Blok olduğu zaman orada çalışan arkadaşlarım kadar birebir ve uzun çalışmak kısmet olmadı maalesef. Ufak tefek çalışma fırsatım oldu yine de kendimi şanslı hissediyorum.